Filet Pur: Een kaakslag voor de modale melkkoe

Supermarkten zijn gewetenloze schurken, als je de berichtgeving mag geloven. Verdient die bewering dan niet enige nuance? Och, nauwelijks. En al zeker niet in Filet Pur, uw wekelijkse portie guilty retail pleasure.

 

Uitzuigers eerste klas

Uitbuiters. Afpersers. Woekeraars. Schaamteloze profiteurs ook. Jawel, we hebben het over de gemiddelde Belgische supermarkt. Die gedraagt zich namelijk als een uitzuiger eerste klas, zo blijkt. Pas op, dat zeggen wij van RetailDetail niet, dat zegt de doorsnee Belg. Blijkens een recent onderzoekje meent namelijk een slordige 50% van de consumenten dat supermarktketens hun leveranciers uitbuiten. Meer dan 64% denkt bovendien dat foodretailers meer specifiek de landbouwers uitmelken. Mooie reputatie hebben we daar. Proficiat, supermarktketens. Nu, wij hadden die uiteraard geheel foute perceptie bijzonder graag voor eens en voor goed in deze kolommen rechtgezet. U kent ons, onvermoeibaar in de bres voor het hogere doel, onverdroten ijverend voor het ruimere belang van de retailsector in het algemeen en de foodretailbranche in het bijzonder. Maar dat was buiten Albert Heijn gerekend. Helaas, pindakaas.
 

Tja, wat bezielde de Belgische afdeling van het blauwe promotiefabriekje eigenlijk, om onaangekondigd onder de laagste prijs van Colruyt te duiken? 55 cent voor een litertje halfvolle melk, dat bleek een collectieve kaakslag voor de weinige veetelers die ons land nog rijk is. Een belediging voor de modale melkkoe, die nochtans wel wat gewend is. Wilden ze een statement maken, ginder in de Karel Oomsstraat? Bewijzen dat de Belgische foodprijzen écht niet altijd hoger liggen dan de Hollandse (62 cent)? Of gewoon de grote concurrent even kietelen, voor de lol? De reacties logen er niet om: “schandalig”, “onrealistisch”, “een stunt op de kap van de boeren”, en ook wel “niet bepaald duurzaam”.

 

Good cop / bad cop

Die zat, zou je denken, in tijden van klimaatspijbelaars en duurzaam gedachtengoed. Niet voor niets melden supermarkten recent een significante stijging van de verkoop van voedingsproducten met een kleinere ecologische voetafdruk. De groene trend komt nu in een stroomversnelling, beweren ze. Bio, vegetarisch, veganistisch: allemaal groeien ze met dubbele cijfers. Maar voelde Albert Heijn zich aangesproken? Nee hoor. Weet u wat het is? Appie hoeft zich in België van verantwoord ondernemen nu eenmaal geen sikkepit aan te trekken. De rolverdeling is immers duidelijk: Delhaize mag zich bekommeren om ons welzijn en dat van de planeet, terwijl AH er met de vuile voeten doorgaat, op kop in de race naar de bodem. De good cop / bad cop methode: ziedaar de essentie van de Ahold Delhaize strategie in ons land.
 

Best wel comfortabel, als je het nader bekijkt. Een stuk gerieflijker in elk geval dan de positie van de marktleider in Halle, die al langer worstelt met die lastige spagaat tussen maatschappelijk verantwoord ondernemen en de allerlaagste prijs. Zo’n spreidstand kan pijnlijke gevolgen hebben. Voor je het weet heb je iets gescheurd wat je liever niet wil scheuren. En het geneest daar eerder moeizaam, laten we ons vertellen. Nee, aan de Edingensesteenweg bleef het stilletjes. Meer zelfs: die melkprijs ging ondanks alle beloftes gewoon niét naar omlaag. Eerlijke schaamte, vermoeden we. Een Colruyt wil ’s ochtends wél in de spiegel kunnen kijken. Toch knaagt het: die laagsteprijsgarantie, dat is toch geen vodje papier?


Laaghartige bloedzuigers

Vraag dat bijvoorbeeld maar eens aan Hein Deprez. Wat een absoluut rotjaar heeft die achter de rug, zeg! De doorgaans minzame topman van Greenyard wijt z’n slechte cijfers aan brute pech, maar ook aan de toenemende druk van de supermarkten die steeds meer kwaliteit eisen voor minder geld. Zie je wel: laaghartige bloedzuigers, dat hadden we toch al gezegd? Volgens de bollebozen van de financiële pers echter staat het bedrijf aan de rand van de afgrond en is dat gewoon een kwestie van pertinente incompetentie, foute managementbeslissingen en eigengereide koppigheid. Wij zouden zoiets nooit durven schrijven, u kent ons. Sommige zaken zouden we niet eens durven te verzinnen. Neem nu Eurelec, de inkoopcentrale van E.Leclerc en Rewe, die momenteel ruzie maakt met een hele rits merkfabrikanten: ze hebben daar een nieuwe baas. En die heet… Jérémie Vilain. Een lelijke boef dus. Knap staaltje typecasting. Dat belooft.
 

Neen, het klimaat gaat er in de sector niet meteen op verbeteren. Dat consumenten de supermarkt massaal links gaan laten liggen de komende maand, hoeft dus niet te verwonderen. Ze zijn het beu dat onschuldige producenten worden uitgeperst als citroenen, en ze hebben een heuse beweging in het leven geroepen. Vanuit Zwitserland verovert die via Frankrijk ook stilaan ons landje: in minstens acht steden hebben mensen zich al aangesloten bij de beweging Februari Zonder Supermarkt. Ze beloven om zich een maand lang enkel te bevoorraden op de markt, bij de boer en bij de kleine zelfstandige neringdoener. Nu ja, een tsunami van faillissementen moeten we bij de grote boze supermarkten niet meteen verwachten – of toch niet als gevolg van deze actie: een snelle check op Facebook leert dat het gaat om amper enkele honderden goedbedoelende lieden.

 

Great salami

Dat zijn waarschijnlijk dezelfde mensen die enkel nog hummus en pompoenspread op hun volkorenbroodjes smeren, omdat charcuterie niet langer wordt getolereerd door de Vlaamse overheid. Welke illusies maken ze zich daar eigenlijk wel? Wij kennen verkavelingen waar ze nog nooit zo’n volksvreemde kikkererwt van dichtbij hebben gezien. Dat morrend volk gaat op straat komen. Achter hun kantelpoorten zijn ze nu al druk met het beschilderen van spandoeken en plakkaten: “Bescherm onze beenham!”, “Eigen crèmepaté eerst!”, “Meer spek voor onze bek!”, “Make our salami great again!”…
 

Intussen verdwijnt het exotische kangoeroevlees op aandringen van Gaia nu helemaal uit de winkelrekken. Er is ook gewoon geen vraag meer. Wegens te schattig, wellicht. Een mooi voorbeeld van selectieve verontwaardiging, want lammetjes, konijntjes, kwarteltjes, kalfjes en ander aaibaar vlees blijft probleemloos verkrijgbaar, tot nader order. Tot zo ver de rationele homo economicus.

 

Gezondheidswaanzin

Je zou voor minder naar de fles grijpen, ook al gaat Tournée Minérale vandaag officieel van start. Inderdaad, ook dat nog, tot overmaat van ramp. Nu schijnt het enthousiasme bij de bevolking wel een pak lager te liggen dan de voorbije twee edities. Waardoor we na de drukke werkdag straks hier om de hoek dus toch nog ongegeneerd een Duvel kunnen bestellen. Pas op, we kénnen mensen die meedoen, maar we noemen geen namen. Deze slachtoffers van de gezondheidswaanzin doen dat namelijk enkel onder strikte dwang: zware chantage, afdreiging, intimidatie, u ziet het plaatje… Schrijnende toestanden, een moderne beschaving onwaardig. Enfin, net als die gewetenloze praktijken van de supermarkten dus.
 

Och, waarom stoppen met drinken als je beseft dat mensen ook in nuchtere toestand de grootste stommiteiten begaan? Alcohol lost misschien je problemen niet op, maar dat doet een glas melk ook niet. En het doet de wereld er wél een stuk draaglijker uitzien. Een goed glas wijn is zowat de vloeibare versie van Photoshop, in die zin. Een drinkbare Instagramfilter. Doe er uw voordeel mee, en tot volgende week!

 

Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.